Μάθηση
Έχουμε δύο ριζικά διαφορετικούς τρόπους μάθησης:
1. Τον εστιασμένο: όταν συγκεντρωνόμαστε σε κάτι με ακρίβεια και προσοχή.
2. Τον διάχυτο: Όταν ψάχνουμε να βρούμε συνεχώς αυτό που χρειαζόμαστε. Είναι πιο χαλαρός τρόπος, σχετίζεται με κάποιες καταστάσεις ηρεμίας των νευρώνων, ενώ δεν παραπέμπει σε κάποιο συγκεκριμένο κομμάτι του εγκεφάλου.
Αυτό δυστυχώς είναι κάτι που δεν το μαθαίνουμε στο σχολείο, αντίθετα οι περισσότεροι δάσκαλοι παροτρύνουν τους μαθητές να ακολουθούν έναν από τους δύο τρόπους, με τον εστιασμένο να έρχεται πρώτος και μοναδικός.
👉 Όταν όμως μαθαίνουμε κάτι καινούργιο, ο εγκέφαλος μας χρειάζεται να πάει μπροστά και πίσω ανάμεσα σε αυτούς τους δύο διαφορετικούς τρόπους μάθησης, καθώς δεν μπορεί να εκτελέσει αυτές τις δύο λειτουργίες ταυτόχρονα, παραμόνο εναλλάξ.
Εστιασμένος
Ο εστιασμένος τρόπος, είναι ακριβώς αυτό που εννοεί, είναι η έντονη εστιασμένη κατάσταση του εγκεφάλου, που χρησιμοποιεί τον προμετωπιαίο φλοιό, γνωστό ως το κομμάτι του εγκεφάλου που είναι υπεύθυνο για την προσοχή, τη βραχυπρόθεσμη μνήμη, τη λήψη αποφάσεων και την εκτέλεση διαφόρων εργασιών.
Π.χ. δίνω όλη μου την προσοχή στην λύση των μαθηματικών ασκήσεων ή στο να βάλω γκολ και για τα δύο αυτά διαφορετικά πράγματα χρησιμοποιώ αυτόν τον τρόπο.
Διάχυτος
Σε αυτήν την κατάσταση ο εγκέφαλος δεν εστιάζει στο βάθος, αλλά στο πλάτος των σκέψεων και των νευρικών συνδέσεων, συνδέει την κατανόηση από διαφορετικά αντικείμενα και επιτρέπει την δημιουργία διαφόρων και στιβαρών νοητικών μοντέλων.
Εδώ γίνεται η δημιουργία υποσυνείδητων και ασυνείδητων συνδέσεων, οι οποίες επιτρέπουν την κατανόηση νέων και αφηρημένων εννοιών, όπως επίσης και την προσέγγιση προβλημάτων από διαφορετικές οπτικές γωνίες.
Ενεργοποιείται τις στιγμές που δεν είμαστε ηθελημένα συγκεντρωμένοι σε κάτι, όπως όταν οδηγάμε ή περπατάμε.
👉 Η μάθηση και η αφομοίωση της, γίνεται πιο εύκολη όταν μάθουμε να χρησιμοποιούμε και τις δύο αυτές καταστάσεις.
Πρέπει να έχετε συνδεθεί για να σχολιάσετε.