🔹️ΥΠΝΟΘΕΡΑΠΕΙΑ

H τέχνη της ύπνωσης έχει χρησιμοποιηθεί σε όλη την ιστορία για να δημιουργήσει ασφαλείς, γρήγορες και σταθερές αλλαγές στις ανεπιθύμητες συμπεριφορές των ανθρώπων ξεκινώντας από το 1000π.χ στην Αίγυπτο, που απεικονίζουν την παρουσία και την χρήση της ύπνωσης με ιερογλυφικά.
Έπειτα την συναντάμε στην Ινδία, στην Ευρώπη, στην Αρχαία Ελλάδα και στα χρόνια της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.
Ωστόσο δεν λείπουν και οι αναφορές σε Σανσκριτικά κείμενα που δείχνουν την ύπαρξη ναών που ήταν αφιερωμένοι στον Ύπνο.

Έπειτα πολλά χρόνια μετά συναντάμε τον Edward the Confessor, το 1042-1066 μ.Χ, που παρουσίαζε το “βασιλικό άγγιγμα”, στο ευρύ κοινό, μια μέθοδος με τα χέρια. Οι πρακτικές του αναγνωρίστηκαν επίσημα από την εκκλησία της Αγγλίας, συντελώντας στην αποδοχή της Ύπνωσης. Τον μεσαίωνα το ενδιαφέρον για την ύπνωση χάθηκε, ενώ η ιδέα της “θεραπευτικής υποβολής” που τόσα χρόνια ήταν αποδεκτή, μεταφράστηκε σε μαύρη μαγεία και συνδέθηκε με τους μάγους. Κάπου στο 1500 μ.Χ. ο Paracelsus ένας Σουηδός γιατρός, άρχισε την χρήση μαγνητών για θεραπευτικούς σκοπούς, τους οποίους χρησιμοποίησε και ο Valentine Greatrakes το 1600 μ.Χ. και συνέχισαν να χρησιμοποιούνται μέχρι και το 1725 μ.Χ. από τον Ιησουίτη ιερέα Maximilian Hehl.
Κοντά στον Maximilian Hehl, έκανε την μαθητεία του μαθήτευσε ο γιατρός Franz Anton Mesmer, ο οποίος γνωστοποίησε την θεραπευτική δύναμη των μαγνητών και επινόησε τον όρο “ζωικός μαγνητισμός – animal magnetism”.
Στα τέλη του 1700 μ.Χ. ενώ ο Franz Anton Mesmer, έχει μεταφερθεί στο Παρίσι εργαζόμενος με Γάλλου αριστοκράτες, μια επιτροπή αποδοκίμασε και δυσφήμισε το έργο του, αναγκάζοντας τον να επιστρέψει στην πατρίδα του την Βιέννη και να εργάζεται πλέον κρυφά.
Μέλη αυτής της επιτροπής υπήρξαν ο χημικός Antoine Lavoisier, ο Benjamin Fraklin και ο Joseph-Ignace Guillotin ιατρός ειδικός στην διαχείριση σωματικού πόνου.
Η ιδέα της χρήσης της ενέργειας, ως συστατικό θεραπείας απορρίφθηκε από την Δυτική ιατρική και την ψυχολογία.

Το 1840 ο Άγγλος φυσικός James Braid ενδιαφέρθηκε για το έργο του Mesmer με σκοπό να αποδοκιμάσει της τεχνική της ύπνωσης ξεκίνησε την ερευνά. Στο τέλος όμως μαγεύτηκε ο ίδιος από τα αποτελέσματα που πήρε. Την ίδια περίοδο με τον James Braid, ο γιατρός James Esdaile ξεκίνησε στην ινδία να πειραματίζεται προκαλώντας αναισθησία στους ασθενείς του μέσω ύπνωσης.

Η επιτυχία ήταν μεγάλη καθώς κατάφερε να μειώσει το ποσοστό χειρουργικής θνησιμότητας πιο κάτω από 5%. Όταν κατάφερε να τελειοποιήσει όλες τις τεχνικές της μεθόδου του επέστρεψε στην Αγγλία, όπου και αμφισβητήθηκε από τον Βρετανικό Ιατρικό Σύλλογο και τον διέγραψαν.
Το 1864 o Ambroise-Auguste Liébeault και ο Hippolyte Bernheim και οι δύο γιατροί στο επάγγελμα ίδρυσαν την Σχολή Ύπνωσης στην πόλη Nancy της Γαλλίας “Nancy School of Hypnosis“, όπου ο Sigmund Freud φοίτησε για λίγο, προτού στραφεί “ομιλητική τεχνική” η οποία ονομάστηκε Ψυχανάλυση.
Το 1900 ο Emile Coue, Γάλλος ψυχολόγος και φαρμακοποιός ανακάλυψε την δύναμη της αυθυποβολής παρατηρώντας ότι οι υπνωτικές δηλώσεις φέρνουν αποτελέσματα μόνο αν γίνουν αποδεκτές από τον ασθενή, έτσι θεωρήθηκε οτι κάθε μορφή ύπνωσης είναι αυτο-ύπνωση.
Το 1933 ο Clark Hull μετά από έρευνες έγραψε το βιβλίο “Hypnosis and Suggestability – Ύπνωση και υποβολή” .
Ο Boris Sidis έγραψε επίσης ένα βιβλίο το “The psychology of suggestion – Η ψυχολογία της υποβολής” και ο John Milne Bramwell έγραψε το βιβλίο “The history of hypnosis – Η ιστορία της Ύπνωσης”.

Ώσπου το 1958 ο Αμερικάνικος Ιατρικός Σύλλογος παραδέχτηκε και αποδέχτηκε επίσημα την θεραπευτική χρήση της ύπνωσης.
Σπουδαίοι υπνοθεραπευτές και συγγραφείς που ασχολήθηκαν με την ύπνωση ήταν:

o George Estabrooks, o Andre Weitzenhoffer, o Dave Elman, o Leslie LeCron και ο Milton Erickson.
Ο Erickson χρησιμοποιούσε την ύπνωση από το 1920 εώς το 1980 θεωρήθηκε αρμόδιος για τη διάδοση ενός νέου ρεύματος στην ύπνωση την οποία ονομάζουμε “Ericksonian Hypnosis” με βασικά της χαρακτηριστικά τις έμμεσες υποβολές, την εμβάθυνση πολλαπλών επιπέδων και τους διπλούς δεσμούς.
Σήμερα υπάρχει το ίδρυμα “Erickson Foundation” προς τιμήν του στο Phoenix των Ηνωμένων Πολιτειών.