Όταν ο Έρωτας δεν προσπαθεί να σε Σώσει
Η μετάβαση από τον τραυματικό έρωτα στη συνειδητή αγάπη. Υπάρχει μια στιγμή, συνήθως μετά από αρκετό πόνο, που κάτι αλλάζει. Δεν είναι ενθουσιασμός. Δεν είναι καινούργια αρχή. Είναι μια εσωτερική στροφή. Εκεί που συνειδητοποιείς ότι δεν θέλεις πια να σωθείς. Θέλεις να είσαι παρών. Η αγάπη χωρίς έλλειψη δεν είναι λιγότερο έντονη, είναι όμως λιγότερο απελπισμένη, και γι’ αυτό, βαθύτερη.
Ανάγκη ή επιλογή; Υπάρχει μία λεπτή αλλά καθοριστική διαφορά.
Η ανάγκη λέει:
«Σε θέλω για να αντέξω.» ενώ η επιλογή «Σε θέλω ενώ αντέχω.»
Στον τραυματικό έρωτα, η ανάγκη μεταμφιέζεται σε πάθος. Η ένταση μοιάζει με αγάπη και η εξάρτηση, βαφτίζεται ένωση. Αλλά η ανάγκη δεν επιλέγει. Κρατιέται. Και όσο κρατιέται, τόσο φοβάται να χάσει. Όχι τον άλλον, αλλλά τον εαυτό της. Η επιλογή, αντίθετα, προϋποθέτει κάτι δύσκολο, να μπορείς να σταθείς μόνος/η σου, χωρίς να κλείνεις.
Όταν δεν ζητά να καλύψει Κενά
Όταν ο έρωτας δεν έρχεται για να καλύψει κενά, αλλά να συναντήσει την πληρότητα, αλλάζει και η ποιότητα. Δεν υπάρχει: Αγωνία επιβεβαίωσης, Συνεχής φόβος απώλειας και Ανάγκη ελέγχου. Αντίθετα υπάρχει: Ρυθμός, Αμοιβαιότητα και Σιωπή που δεν τρομάζει.
Ο έρωτας χωρίς έλλειψη δεν είναι θορυβώδης. Δεν χρειάζεται αποδείξεις κάθε μέρα. Δεν απαιτεί συνεχή επαφή για να υπάρξει. Και αυτό συχνά παρεξηγείται.
Γιατί έχουμε μάθει ότι η αγάπη πρέπει να πονά για να είναι αληθινή. Δεν είναι αλήθεια. Η αγάπη πονά όταν προσπαθεί να αναπληρώσει κάτι που λείπει.
Συχνά υπάρχει ένα μπέρεμα ανάμεσα στην Συναισθηματική αυτάρκεια και τη μοναξιά. Συναισθηματική αυτάρκεια δεν σημαίνει: Δεν χρειάζομαι κανέναν, Δεν δένομαι και δεν μοιράζομαι. Σημαίνει ότι: Δεν εξαφανίζομαι μέσα στη σχέση, Δεν φορτώνω στον άλλον την ευθύνη της ευτυχίας μου και δεν απαιτώ να με κρατά ζωντανό/η.
Η αυτάρκεια δεν ακυρώνει την ανάγκη για σύνδεση, αλλά την εξυγιαίνει. Όταν είσαι αυτάρκης: Μπορείς να πλησιάσεις χωρίς να κολλήσεις, Μπορείς να αγαπήσεις χωρίς να χαθείς και Μπορείς να φύγεις χωρίς να διαλυθείς. Και αυτό δεν είναι ψυχρό. Είναι ώριμο.
Αλλαγή Ενέργειας
Όταν σταματάς να κρατιέσαι από τον άλλον: Η Αναπνοή βαθαίνει, Το Σώμα χαλαρώνει και Το Νευρικό σύστημα ησυχάζει. Η ενέργεια της σχέσης αλλάζει.
Από ένταση γίνεται ροή. Δεν χρειάζεται πια: Να αποδείξεις, Να προλάβεις ή Να διορθώσεις. Υπάρχει χώρος. Και ο χώρος δεν απομακρύνει. Δημιουργεί εμπιστοσύνη. Ο έρωτας χωρίς κράτημα δεν είναι αδιάφορος. Είναι παρών χωρίς αγωνία.
Συνειδητή Αγάπη
Ο τραυματικός έρωτας θέλει να μείνει για να μην πονέσεις. ΕΝ΄ψ η συνειδητή αγάπη σου ζητάει να μείνεις, αν θέλεις. Και αν φύγεις, θα πονέσεις, αλλά θα αντέξεις. Η μετάβαση αυτή δεν είναι εύκολη, γιατί απαιτεί να: Αναλάβεις τα συναισθήματά σου, να Σταματήσεις να κατηγορείς και να Αποδεχτείς, ότι κανείς δεν ήρθε να σε σώσει. Και αυτό μπορεί να τρομάζει, αλλά απελευθερώνει.
Η πιο ώριμη μορφή αγάπης δεν κάνει θόρυβο, ούτε υπόσχεται αιωνιότητες. Δεν σώζει, αλλά είναι παρούσα και παρουσία σημαίνει: Σε βλέπω όπως είσαι, Είμαι εδώ χωρίς να σε χρειάζομαι και Μοιράζομαι χωρίς να απαιτώ. Η παρουσία δεν εξαρτάται από φόβο, αλλά από την επίγνωση.
Συνειδητή Σύνδεση
Ο έρωτας, όταν είναι συνειδητός: Δεν βασίζεται στην έλλειψη, Δεν γεννιέται από τραύμα και Δεν απαιτεί τη σωτηρία. Είναι επιλογή δύο ανθρώπων που: Έχουν δει τη Σκιά τους, Έχουν αναλάβει την ευθύνη τους και Δεν ζητούν από τον άλλον, να τους ολοκληρώσει. Αυτό δεν τον κάνει λιγότερο μαγικό, τον κάνει αληθινό.
Η αγάπη χωρίς έλλειψη δεν σε ανεβάζει στα σύννεφα. Σε φέρνει στο έδαφος. Δεν σου υπόσχεται ότι δεν θα πονέσεις ποτέ. Σου δείχνει ότι μπορείς να αντέξεις. Όχι εξάρτηση, ούτε σωτηρία, ούτε ακόμα και ρόλοι. Μόνο η παρουσία από επιλογή.
Και ίσως, τελικά, αυτό να είναι το πιο σπάνιο είδος έρωτα.
Πρέπει να έχετε συνδεθεί για να σχολιάσετε.