Η Εσωτερική Δύναμη
Η Εμπιστοσύνη είναι κάτι βαθύτερο από την ελπίδα. Είναι πιο δυνατό κι από τη βεβαιότητα, είναι συμφωνία. Όχι με τους άλλους, ούτε με μια εξωτερική δύναμη. Αλλά με τον Εαυτό σου, και το άγνωστο.

Δεν σημαίνει ότι γνωρίζω πως θα πάνε τα πράγματα. Σημαίνει ότι παίρνω θέση μέσα μου, ότι ό,τι κι αν γίνει, θα μπορώ να σταθώ στο κέντρο μου.
Σημαίνει ότι αφήνω χώρο για να έρθει κάτι μεγαλύτερο απ’ αυτό που μπορώ να ελέγξω.
“Η εμπιστοσύνη είναι η γέφυρα ανάμεσα στην πρόθεση και την εκδήλωση.”
“Δεν χρειάζεται να ξέρεις κάθε λεπτομέρεια. Χρειάζεται να ξέρεις τον ρυθμό της καρδιάς σου.”
“Εμπιστεύομαι δεν σημαίνει ‘δεν φοβάμαι’. Σημαίνει ότι περπατάω, παρά τον φόβο.”
Εμπιστοσύνη ≠ Παθητικότητα
Πολλοί πιστεύουν ότι αν εμπιστεύεσαι, απλώς περιμένεις. Μα δεν είναι έτσι.
Η εμπιστοσύνη είναι ενεργητική.
Είναι σαν να σπέρνεις ένα σπόρο και να επιλέγεις κάθε μέρα να τον ποτίζεις, χωρίς να σκάβεις το χώμα για να δεις αν μεγάλωσε.
Χρειάζεται εσωτερική πειθαρχία, πίστη, και διάκριση.
Τρία Επίπεδα Εμπιστοσύνης
- Εμπιστοσύνη στον εαυτό
Πιστεύεις ότι μπορείς να αντέξεις την αλλαγή; Ότι μπορείς να κρατήσεις τον εαυτό σου ακόμα και αν όλα γύρω διαλύονται; - Εμπιστοσύνη στους άλλους
Μπορείς να επιτρέψεις τη σύνδεση, χωρίς να προσπαθείς να ελέγξεις ή να προστατευτείς από πριν; - Εμπιστοσύνη στο Σύμπαν
Μπορείς να πεις: “Δεν ξέρω τι έρχεται, αλλά ξέρω ότι θα με οδηγήσει εκεί που χρειάζεται”
Ποια είναι τα εμπόδια
- Το τραύμα μας διδάσκει να είμαστε σε επιφυλακή.
- Ο έλεγχος μοιάζει με προστασία.
- Η απογοήτευση γίνεται φίλτρο.
Κάθε φορά που δεν εμπιστεύεσαι, είναι γιατί η καρδιά σου έχει λόγους να φοβάται.
Και χρειάζεται φροντίδα, όχι πίεση.
Πώς καλλιεργείται
- Μίλησε στον εαυτό σου σαν σε παιδί: “Είμαι εδώ. Δεν χρειάζεται να ξέρεις τα πάντα.”
- Κράτα ένα ημερολόγιο και γράψε τι εμπιστεύτηκες σήμερα, έστω κι αν ήταν μικρό.
- Κοίτα πίσω. Πόσες φορές τα πράγματα λύθηκαν, παρά τον φόβο σου;
Και μια ψιθυριστή υπόμνηση…
Η εμπιστοσύνη δεν είναι κάτι που «κερδίζουμε». Είναι κάτι που επιλέγουμε να δίνουμε.
Και κάθε φορά που τη δίνεις, αφήνεις ένα κομμάτι σου να γεννηθεί ξανά.
Εμπιστεύσου το βήμα, όχι μόνο τον προορισμό.
Και το φως θα έρθει. Από εκεί που δεν το περιμένεις.
Δεν είναι αφέλεια να εμπιστεύεσαι. Είναι επιλογή. Είναι ο τρόπος να πεις στο σύμπαν: “Είμαι έτοιμος.”



Πρέπει να έχετε συνδεθεί για να σχολιάσετε.