Όνειρα και Ιστορία
Καταγραφές ονείρων έχουμε από τα αρχαία χρόνια της Μεσοποταμίας που χρονολογούνται 5.000 χρόνια πίσω. Οι Σουμέριοι άφησαν ημερολόγια καταγραφής ονείρων με ημερομηνία 3.100 π.Χ ενώ το Ταλμούδ, το Ιερό βιβλίο που γράφτηκε μεταξύ 200 και 500 μ.Χ. περιλαμβάνει πάνω από 2.000 αναφορές σε όνειρα.
Ωστόσο δεν λείπουν οι ναοί κατά την αρχαιότητα, που ήταν αφιερωμένοι στην λατρεία του ύπνου και τα όνειρα, όπως τα Ασκληπιεία στην Ελλάδα όπου χρησιμοποιούνταν για θεραπείες και μέσω ύπνου. Καθώς και η παρουσία των αντίστοιχων Θεοτήτων που είχαν να κάνουν με το ονειρικό πεδίο, όπως ο Σέραπης Μπέι ο Αιγύπτιος Θεός των ονείρων.
Οι Αιγύπτιοι πίστευαν πως τα όνειρα ήταν μηνύματα, σταλμένα από τους Θεούς και τα κατέγραφαν σε πάπυρους χρησιμοποιώντας συγκεκριμένα σύμβολα.
Ασχολήθηκαν ιδιαιτέρως με την ερμηνεία των ονείρων και το 1300 π.Χ. γράφτηκε ο αρχαιότερος ονειροκρίτης που περιλαμβάνει 200 ερμηνείες ονείρων.
Οι Ασύριοι είχαν επίσης αναπτύξει τους δικούς τους ονειροκρίτες. Για εκείνους τα άσχημα όνειρα προμήνυαν την επικείμενη εμφάνιση κάποιου προβλήματος, το οποίο μπορούσε να αντιμετωπιστεί μόνο εξορκίζοντας το δαίμονα που το έστειλε.
Ερμηνείες ονείρων που χρονολογούνται από το 2000 π.Χ. πιστεύεται πως βρέθηκαν στην βιβλιοθήκη του τελευταίου Ασύριου αυτοκράτορα Ασουρμπανιπάλ, πάνω σε πήλινα σκευάσματα.
Στην αρχαία Ελλάδα το όνειρο χρησιμοποιήθηκε ως θεραπευτικό μέσο με την εκτέλεση μιας τελετουργίας που ονομάζονταν Εγκοίμηση.
Η Εγκοίμιση γινότανε στα Ασκληπιεία, στους ναούς του Θεού Ασκληπιείου.
Περισσότερες πληροφορίες στην κατηγορία “Ύπνωση“.
Τον 5ο αιώνα π.Χ. για πρώτη φορά διατυπώθηκαν δύο αντίθετες θεωρίες για τη λειτουργία του εγκεφάλου και τον ύπνο αναγνωρίζοντας τον εγκέφαλο ως το κεντρικό όργανο του οργανισμού.
Η πρώτη ήταν του Αλκμαίωνα Κροτωνιάτη, ο οποίος “γέννησε” την Ιατρική σκέψη στην Αρχαία Ελλάδα, υποστηρίζοντας πως ύπνος επέρχεται όταν το αίμα συσσωρεύεται στον εγκέφαλο.
Ενώ η δεύτερη μεταγενέστερα από τον Ιπποκράτη ο οποίος ανέδειξε την Ιατρική σε επιστήμη και υποστήριζε, ότι ο ύπνος επέρχεται όταν το αίμα απομακρύνεται από αυτόν.
Ο Ιπποκράτης επιχείρησε να ερμηνεύσει ονειρικές αναπαραστάσεις με ορθολογιστική προσέγγιση και να συσχετίσει μεγάλες κατηγορίες ονείρων, με τη φυσιολογική κατάσταση του ατόμου κατά τη διάρκεια της ημέρας.
Θεωρούσε πως τα όνειρα αποτελούσαν σημαντικά συμπτώματα, που έπρεπε να μελετηθούν από τον γιατρό, γιατί πίστευε ότι οφείλονταν στην Ιατρική διορατικότητα της ψυχής.
Πρέπει να έχετε συνδεθεί για να σχολιάσετε.