🔹 ΣΚΕΨΗ

Ο διαλογισμός μας οδηγεί στην παρατήρηση των σκέψεων και των συναισθημάτων μας, χωρίς την κριτική ικανότητα που διαθέτουμε ως άνθρωποι και αυτό για να ξεκινήσει να συμβαίνει, αρχίζει με την παρατήρηση της αναπνοής.

Η αναπνοή είναι πολύ σημαντική όταν γνωρίζω ότι αναπνέω, γνωρίζω ότι ζω, γνωρίζω ότι υπάρχω μέσα σε ένα σώμα. Εισπνέω την καθαρότητα του φωτός και εκπνέω, αποβάλλοντας οτι αρνητικό έχω μέσα μου που με βαραίνει.
Αυτό προϋποθέτει ότι αναπνέουμε σωστά, ότι δίνουμε την απαραίτητη προσοχή στην διαδικασία της αναπνοής, άρα καθόμαστε ήσυχα και αναπαυτικά σε ένα μέρος, παρατηρώντας πως εισπνέουμε, πως εκπνέουμε και ακολοθούμε την διαδρομή που κάνει η ανάσα μας.
Ύστερα παρατηρούμε τις σκέψεις που έρχονται και έπειτα τις αφήνουμε να φύγουν, δεν πιανόμαστε από αυτές, δεν τους δίνουμε σημασία, γιατί αυτό οδηγεί στην διαδικασία των συνειρμών και έπειτα χανόμαστε μέσα στην γέννηση καινούργιων σκέψεων.
Απλώς τις παρατηρούμε, τι σκεφτόμαστε άραγε κάθε μέρα?
Εντοπίζουμε με τι απασχολούμε τον νου μας καθημερινά και έπειτα τις αφήνουμε να φύγουν.
Όταν όλες απομακρυνθούν, τότε μόνο μπορούμε να ακούσουμε την παύση που μέσα της υπάρχει η πληροφορία που ζητάμε, την φωνή της σιγής, την φωνή της αλήθειας που μας μεταφέρει την γνώση.

Στον διαλογισμό δεν υπάρχει η απόλυτη αποχή της σκέψης, θέλουμε να φτάσουμε σε αυτό το σημείο, στο σημείο που εμείς οι ίδιοι θα γίνουμε η παύση, γιατί μέσα στην παύση κρύβεται η γνώση. Όλα όμως ξεκινάνε από την σκέψη, ακόμα και αν αυτή είναι η σκέψη της στασιμότητας.

Ο διαλογισμός μας επιτρέπει να αναγνωρίσουμε την εσωτερική μας δύναμη, την γαλήνη και την θετικότητα ενώ μας γεμίζει με αισιοδοξία, όλα τα αρνητικά συναισθήματα που έχουμε όπως είναι το άγχος, ο φόβος, η θλίψη, η ζήλια και οι ενοχές ή οι τύψεις αρχίζουν να μειώνονται αυξάνοντας ταυτόχρονα όλα τα θετικά συναισθήματα, όπως είναι η ελπίδα, η χαρά και η αγάπη.
Μας προσφέρει ψυχική χαλάρωση και ευεξία, ενώ μας επιτρέπει να απολαμβάνουμε το παρόν. Μειώνονται οι αρνητικές σκέψεις, η διαστρέβλωση της πραγματικότητας εξαφανίζεται και η αλήθεια λάμπει πεντακάθαρα, για το ποιοί πραγματικά είμαστε, που πάμε, τι κάνουμε και γιατί υπάρχουμε εδώ.
Αντιλαμβανόμαστε έννοιες, όπως την έννοια της αφθονίας, λαμβάνουμε απαντήσεις σε ερωτήματα όπως τι σημαίνει αφθονία, πως φτάνουμε σε κατάσταση αφθονίας, είναι περιορισμένη ή απεριόριστη γύρω μας?

Και μιλώντας για έννοιες όπως η αφθονία, να εξηγήσουμε οτι “Δια-λογισμός” σημαίνει διαχωρίζω, δηλαδή παίρνω μια έννοια και την διαχωρίζω σε μικρότερες υποέννοιες, ώστε σταδιακά να κατανοήσω το νόημα της.
Είναι μία διαδικασία που πραγματοποιείται μέσω το νου, επεξεργαζόμαστε με τον λογισμό μας τα δεδομένα και έπειτα σταματάμε, περιμένουμε σιωπηλοί από σκέψεις να εμφανιστεί η πληροφορία, η απάντηση του ερωτήματος που θα μας μεταφέρει ο ψιθύρος της σιωπής.
Αυτή άλλωστε είναι και η τοποθέτηση των αρχαίων Ελλήνων Φιλοσόφων, για τον διαλογισμό.
Μετά την επεξεργασία έρχεται η σιωπή, δεν υπάρχει τίποτα άλλο να ψάξουμε γι’αυτό, περιμένουμε να αποκαλυφθεί το ίδιο μέσα από την σιγή.