Τι είναι ο θάνατος
Ο θάνατος είναι το αντίθετο της γέννησης στη ζωή, είναι η οριστική παύση όλων των βιολογικών λειτουργιών που υποστηρίζουν τη διαβίωση ενός οργανισμού.
Η οριστική παύση της αναπνοής, είναι το σήμα ότι η ψυχή αποχώρησε και σταμάτησε κάθε λειτουργία του φυσικού σώματος.
Η κίνηση χάνεται, ο χαρακτήρας φεύγει ενώ η ψυχή απελευθερώνεται από τον υλικό κόσμο εγκαταλείποντας το φυσικό σώμα και ξεκινάει… το ταξίδι στο βασίλειο των πνευμάτων, χωρίς τίποτα υλικό πάνω της. Είναι μόνο αιθέρας, χωρίς φόβο, χωρίς πόνο, εκτός χρόνου και χώρου ελεύθερη να ταξιδεύει σε όλα τα επίπεδα, ανάμεσα σε όλους τους πλανήτες. Γίνεται ένα με την δημιουργία, ένα με τους γαλαξίες, ένα με τον αέρα και μπορεί να υπάρχει παντού.
Ο Θάνατος είναι μια αλλαγή με λανθασμένη την ερμηνεία της λέξης “τέλος”. Είναι η τελειότητα, στην οποία η ψυχή έφτασε για τον σκοπό που ήρθε. Η λέξη τελειότητα, προέρχεται άλλωστε από την λέξη τέλος και ότι φτάνει την τελειότητα σταματάει να έχει λόγο ύπαρξης. Ότι ήταν να σμιλευτεί και να αλλάξει πάνω του, ολοκληρώθηκε.
Ο Θάνατος είναι μια αλλαγή και κάθε αλλαγή είναι ένας θάνατος. Με λίγα λόγια βιώνουμε καθημερινά μικρούς θανάτους, αφού η ζωή μας είναι διαρκώς σε μια αλλαγή χωρίς να το αντιλαμβανόμαστε.
Οι αλλαγές είναι απρόβλεπτες, αναπάντεχες και έρχονται χωρίς να κοιτούν την ηλικία. Ούτε στην τελειότητα μπορεί να αποδοθεί όριο για την ηλικία. Ο χρόνος των προσωπικών μαθημάτων του καθενός είναι διαφορετικός, γιατί εξαρτάται από τον ίδιο, το πότε πρόκειται να τα ολοκληρώσει και πόσο γρήγορη είναι η πνευματική του ανάπτυξη. Ακούγεται σκληρό… κυρίως για ανθρώπους που έχουν χάσει τα παιδιά τους και ζουν κάτω από την σκιά της απώλειας, αγκαλιασμένοι με την θλίψη να τους παρηγορεί.
Μα αν η ψυχή δεν χάνεται και συνεχίζει να υπάρχει στο βασίλειο των πνευμάτων και εκείνα μπορούν να υπάρχουν γύρω μας, γιατί πρέπει να θρηνούμε επί χρόνια?
Μήπως είναι η αβεβαιότητα που μας κάνει να πονάμε?
Μήπως είναι ο εγωισμός πως χάσαμε κάτι δικό μας αγαπημένο, λατρεμένο και λείπει η εικόνα εκείνου του χαμόγελου που φώτιζε τα πρωινά μας?
Μα τι θέλουμε εμείς για τους αγαπημένους μας ?
Έχουμε αναρωτηθεί για τους άλλους ή μόνο για το τι θέλουμε εμείς ?
Είναι άραγε τα παιδιά κτήμα μας γιατί τα γεννήσαμε, τα μεγαλώσαμε, τα αγαπήσαμε, κλάψαμε και γελάσαμε μαζί τους ?
Μήπως και αυτά με την σειρά τους μας έδωσαν ένα μάθημα, όπως πήρανε και από εμάς ?
Αν η ψυχή είναι φως τότε υπάρχει σε κάθε ήλιο που ανατέλλει μέχρι να δύσει, υπάρχει σε κάθε λάμψη αστεριού μέχρι να χαθεί από το φως της ημέρας, υπάρχει σε κάθε φεγγάρι που φέγγει τις νύχτες στην πλάση. Υπάρχει παντού… Αυτό που κάνει την διαφορά είναι η εικόνα, που θα θέλαμε να έχουμε και όχι εκείνη που υπάρχει.
Κάθε ψυχή είναι μοναδική και ανήκει μόνο στην ίδια. Ότι είναι δικό μας υπάρχει μέσα μας, συναισθήματα, σκέψεις και η γνώση που αποκτήσαμε, αφού πρώτα την κατανοήσαμε. Αυτά θα πάρουμε μαζί μας φεύγοντας. Τίποτα άλλο. Όλα τα υπόλοιπα θα μείνουν πίσω, στον υλικό κόσμο όπου ανήκουν. Εδώ ανήκουν οι δημιουργίες, τα κινητά, τα σπίτια, τα λεφτά και τα δώρα που μας έκαναν, εδώ πρόκειται να μείνουν γιατί εδώ είναι χρήσιμα ώστε να εξυπηρετήσουν τους υπόλοιπους, ωσότου εκείνοι φτάσουν στο δικό τους σκοπό και στην δική τους τελειότητα.
Μα πολλοί θα σκεφτούν την αγάπη. Κλαίμε και πονάμε γιατί αγαπήσαμε την ψυχή που αποχώρησε και ντυνόμαστε στα μαύρα για να πενθήσουμε. Και αν αγαπάμε γιατί πονάμε ?
Η αγάπη δεν έχει πόνο, θλίψη, ούτε φόβο, έχει μαγεία, έχει ελευθερία, έχει χαρά.
Η αγάπη είναι φως, είναι η βάση της δημιουργίας, η βάση της αρχής και του τέλους της ζωής, η βάση των μαθημάτων μας εδώ στη Γη, η βάση για τον λόγο της Ύπαρξης μας.
Η αγάπη δημιουργεί, θεραπεύει, ελευθερώνει και οι σκέψεις της είναι χαρούμενες, χωρίς δεσμεύσεις και πικρίες. Γιατί μέσα στην αγάπη κρύβεται ο ίδιος ο Δημιουργός των πάντων, του Όλου και του καθενός από εμάς ξεχωριστά.
Ο θάνατος λοιπόν, είναι η παύση μεταξύ των ζωών, ο θάνατος είναι η ανακούφιση, είναι η ώρα του απολογισμού των πράξεων μας, είναι ένα διάλειμμα ανανέωσης των ψυχών.
Το μόνο που θα πάρουμε μαζί φεύγοντας από της Ζωής τα δώρα,
είναι η αγάπη που δώσαμε και λάβαμε. Ο Θάνατος είναι η επιστροφή στο φως.
Περιέχει απόσπασμα από το βιβλίο Ωνιήλ – της Anima Ludos
📌 Οι απόψεις αυτές στηρίζουν τους θανάτους από φυσικά αίτια και όχι όσους επιχειρούν να αυτοκτονήσουν.
Πρέπει να έχετε συνδεθεί για να σχολιάσετε.